Traumatisch hersenletsel

Wat is hersenletsel?

Hersenletsel ontstaat als er hersencellen afsterven bijvoorbeeld door een trauma of gebrek aan zuurstof, de symptomen zijn aanwezig overal in en aan het lichaam
Bij gezonde mensen sterven er elke dag 70.000 hersencellen af, boven de leeftijd van 35 jaar zelfs 100.000 per dag. Als er meer hersencellen afsterven dan bij dit natuurlijke proces, en men kan niet meer doen wat een gezond iemand kan doen dan noemen we dat hersenletsel.

De hersenen bestaan uit triljoenen cellen waarvan een groot gedeelte niet word gebruikt. Door hersenletsel ontstaat er een barrière in de hersenen waardoor informatie niet goed binnenkomt en acties en reacties niet adequaat worden afgegeven. Hoe ernstiger het letsel, hoe groter de barrière.  Hersenletsel wat ontstaat rondom of tijdens de geboorte noemen we aangeboren hersenletsel. Hersenletsel wat ontstaat door een trauma op latere leeftijd noemen we traumatisch hersenletsel.

Een gevolg van hersenletsel kan zijn dat iemand in coma raakt of word gebracht. 

Wat is een coma?

Coma is in de geneeskunde een staat van diepe bewusteloosheid waarbij de persoon de ogen niet opent op aanspreken, geen opdrachten uitvoert en geen verbale reacties geeft.
De diepte van de bewustzijnsdaling is bij coma alleen nog af te leiden uit bepaalde motorische reacties op pijnprikkels. De diepte van een comateuze toestand wordt bepaald op de Glasgow-comaschaal waarbij de patiënt op drie onderdelen beoordeeld wordt: Eye opening response (reactie door opening van de ogen), Motor response (motorische reactie) en Verbal response (spraak). De Glasgow-comascore wordt daarom ook wel EMV-score genoemd.

Tijdelijk coma wordt soms kunstmatig opgewekt (met medicijnen) om zwelling van de hersenen tegen te gaan.
Coma duurt zelden langer dan vier tot zes weken. Indien de patiënt niet komt te overlijden zijn er ruwweg drie mogelijke uitkomsten: ontwaken tot volledig bewustzijn, overgang naar een minimaal-bewuste toestand (Eng. minimally conscious state, MCS) of overgang naar een persisterende vegetatieve toestand (Eng. persistent vegetative state, PVS). Vaak wordt door leken beweerd dat mensen jaren in coma kunnen liggen of er na jaren uit komen; dit is dus een incorrecte opvatting. De meest voorkomende doodsoorzaak van comapatiënten is een infectie zoals longontsteking. Het resultaat van coma is afhankelijk van de oorzaak en de plek (in de hersenen), de hevigheid en de neurologische schade. Het resultaat kan dan ook variëren van volledig herstel tot de dood. Patiënten kunnen uit coma ontwaken met een combinatie van lichamelijke, intellectuele en psychische problemen. Herstel ontwikkelt zich vaak geleidelijk, waarbij patiënten steeds meer reageren op hun omgeving. Sommige patiënten komen niet verder dan primair reageren, bij anderen zal zich uiteindelijk een volledig bewustzijn herstellen. Dit herstel wordt aangegeven in de Glasgow-comaschaal, welke loopt van 3 tot 15, waarbij 15 staat voor volledig normaal bewustzijn en 3 voor het totaal ontbreken daarvan (diep coma).